Witaj! 
Tak, tak, uważam, że część literatury pedagogicznej nie ma nic wspólnego z trzeźwością umysłu. Czytaj książki pedagogiczne, ale tylko trzeźwych pedagogów.
Dlatego kolejny raz zwracam twoją uwagę na książki prof. Aleksandra Nalaskowskiego.
Pozdrawiam serdecznie
ks. Zbigniew Paweł Maciejewski
Serwis dla katechetów http://katecheza.natan.pl
Aleksander Nalaskowski
Przestrzenie i miejsca szkoły
Praca Aleksandra Nalaskowskiego (...) jest bardzo ciekawą monografią dotykającą niezwykle ważnej sfery edukacyjnej, jaką jest architektura szkoły. Książka ta wypełnia panującą od dawna na polskim rynku wydawniczym lukę nie tylko ze względu na to, że opisuje dziedzinę rzadko analizowaną, ale także penetruje ten dotychczas pomijany przez pedagogów obszar badań niezwykle wnikliwie. Autor podejmuje miedzy innymi rozważania na temat architektury szkoły zarówno z perspektywy znawcy życia tej instytucji, doświadczonego pedagoga, jak i wieloletniego organizatora i menedżera czy wreszcie uczonego
Kliknij [tutaj]
Aleksander Nalaskowski
Pedagogiczne złudzenia, zmyślenia, fikcje
Autor podejmuje próbę dyskusji z najbardziej utrwalonymi w pedagogice akademickiej i praktycznej przesądami, przekonaniami i bon motami. Kwestionuje niemal wszystko, co już na stałe weszło do kanonu pedagogicznej ramoty, co czyni pedagogikę nieciekawą i schematyczną.
Aleksander Nalaskowski wprowadza też własną terminologię, proponuje nowe kategorie jako pryzmatu patrzenia na zagadnienia edukacji, nie waha się kpić i przewrotnie pytać. Gra z rutyną i szablonem.
Praca to cykl niełatwych merytorycznie i semantycznie esejów krytycznych wymagających głębszego wczytania. Napisane wartkim i dobrym językiem są owe eseje aż gęste od treści i pojęć.
Kliknij [tutaj]
Aleksander Nalaskowski
Dzikość i zdziczenie jako kontekst edukacji
Prezentowana publikacja jest wyborem wykładów wygłoszonych przez autora w latach 2002-2005 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w ramach jednego z działów pedagogiki ogólnej. Książka jest zapisem próby wniknięcia w głębsze niż dotąd badane pokłady źródeł edukacji. Docieranie istoty ludzkiej natury i możliwości wywierania na nią wpływu jest jednym z najgłębszych fundamentów pedagogiki.
„Autor, ukazując naturę współczesnego człowieka, wraca do pojęcia „dzikość”. Nakreśla jego niejednoznaczność i przywraca jego właściwy sens. Dzikość jest tu pojęciem kluczem, soczewką, przez którą spogląda na świat. [...] A. Nalaskowski w relacji między szkołą (wytworem i amboną kultury) i dziką nauką szuka pierwotnych przyczyn kryzysu edukacji i ukazuje, w jaki sposób edukacja w jej obecnym kształcie dokonuje andragonizacji kultury i natury”. (z recenzji wydawniczej dr hab. Beaty Przyborowskiej).
Książka ma już dzisiaj wymiar międzynarodowy. Została przetłumaczona na język rosyjski i ukraiński, a także zapowiedziane są dalsze translacje. Być może stało się tak dlatego, że „po lekturze tej książki ‘dziki’ przestaje znaczyć głupi i prymitywny”, jak napisał jeden z recenzentów. Albo może dlatego, że „jest to książka o prawdzie, którą na prawdę warto odkrywać”, jak napisał inny.
Kliknij [tutaj]
| 
Posty
