Ten blog jest archiwum wysyłanych newsletterów: Przewodnik :: Newsletter :: Archiwum NATANA [natan.pl]
zapraszam do serwisu http://katecheza.natan.pl/

2010/08/27

[N 100] Oferta Wydawnictwa FRASZKA EDUKACYJNA





Jeśli nie widzisz całej grafiki - pozwól, by Twój program pocztowy ją wyświetlił...


Newsletter NATANA [nr 100] / {DATA}

dla: {EMAIL}





Witaj! zezwól, by twój program pocztowy wyświetlił grafikę - zobaczysz więcej

Zapraszam do zapoznania się z ofertą Wydawnictwa FRASZKA EDUKACYJNA. Książki bardzo różne, można znaleźć coś dla siebie.



Pozdrawiam serdecznie


ks. Zbigniew Paweł Maciejewski


Serwis dla katechetów http://katecheza.natan.pl





Habibi Hamid

zezwól, by twój program pocztowy wyświetlił grafikę - zobaczysz okładkę książki
Drugie skrzydło


Książka ta, to zbiór prostych opowiadań-baśni terapeutycznych o nadziei w sytuacjach życiowych, z którymi nie potrafimy sobie dać rady. Piękno, dobro, miłość - te wartości - wbrew wszystkiemu - widać na każdej stronie tej książki. Czy znasz w swojej szkole uczniów, co do których masz niejasne (albo całkiem oczywiste) podejrzenia, że biorą narkotyki, piją alkohol, czują się samotni, odrzuceni, albo mają rodzinne problemy? Nie wiesz, jak do nich trafić? Masz obawy, że sprawy mogą się wymknąć spod kontroli (albo się już wymknęły)? Jesli tak, to wykorzystaj te opowiadania do rozmów z młodzieżą, biblioterapii lub po prostu podsuń je uczniom do poczytania.



Kliknij [tutaj]





Mary Gilchrist

zezwól, by twój program pocztowy wyświetlił grafikę - zobaczysz okładkę książki
Na pokaz


Jest to wstrząsający reportaż – oparty na autentycznych zdarzeniach - o sposobach, których imają się ludzie owładnięci obsesją kontrolowania innych wokół siebie, zniewolenia ich i narzucania im życia w strachu i poczuciu nieszczęścia; gorzka opowieść o tym, jacy jesteśmy. Świetnie „się czytający” kryminał, który skłania nas do refleksji na temat potrzeby kontrolowania drugiego człowieka, zwłaszcza, gdy w swoim przekonaniu, kierujemy się szlachetnymi intencjami. Z recenzji Agnieszki Mączyńskiej – Dilis (miesięcznik O SZKOLE)

„Jaki obraz Ciary poznajemy z relacji jej męża? Źle gotowała. Czytała nie to, co powinna. Upierała się, żeby samodzielnie zarządzać swoimi pieniędzmi. Kupowała to, co chciała, jadła to, co lubi i bezczelnie oczekiwała, że będzie mogła bez asysty czytać swoją korespondencję… Podobny wizerunek wyłania się z opowieści sąsiadek. Za chuda, nie malowała się, nie słuchała dobrych rad i nie chciała kupić sobie nowoczesnej kuchenki… To, że Ciara zginęła akurat w wyniku uduszenia, wydaje się po trosze ironią losu. Można odnieść wrażenie, ze gdyby nieznany sprawca nie udusił kobiety, życzliwe otoczenie samo wkrótce naprawiłoby to niedopatrzenie. To książka, przy której czytaniu odczuwa się wręcz fizyczną potrzebę zaczerpnięcia powietrza. Każdy z nas bowiem przynajmniej raz w życiu zetknął się z rozmaitymi mechanizmami manipulacji, z ludźmi, którzy pod pozorem życzliwości i pomocy, pragną zdławić w nas wszystko, czym się od nich różnimy i zobaczyć w nas swoje idealne odbicie.”


Kliknij [tutaj]





Dawid Bałutowski

zezwól, by twój program pocztowy wyświetlił grafikę - zobaczysz okładkę książki
Jak oglądać filmy z młodzieżą.

Film fabularny w psychoedukacji, terapii, profilaktyce


...Książka ta jest dla tych wszystkich nauczycieli, psychologów i pedagogów szkolnych oraz bibliotekarzy, którzy lubią filmy i pragną spróbować (albo już próbują) zastosować je w swojej pracy pedagogicznej, profilaktycznej, edukacyjnej czy terapeutycznej. Ale oczywiście nie tylko dla nich. Książka ta dostarczy, być może, ram odniesienia wszystkim psychologom, doradcom, coachom i innym „pomagaczom”, poszukującym ciekawych środków docierania do pacjentów, klientów czy podopiecznych, i sięgających w swojej pracy po filmy lub fragmenty filmowe. Książka może być cenną wskazówką dla wszystkich rodziców, którzy mają odrobinę dobrej woli, by usiąść ze swoją pociechą, obejrzeć wspólnie film, aby potem przez moment o nim porozmawiać. Zdziwisz się, ile dobrego może z tego wyniknąć...


Kliknij [tutaj]




Bernard Rimland

zezwól, by twój program pocztowy wyświetlił grafikę - zobaczysz okładkę książki
Dziecko dys-logiczne


Co to są dzieci dys-logiczne? To dzieci ze wszelkiego rodzaju zaburzeniami, powodującymi brak logiki w myśleniu, a więc konwencjonalnie objętymi takimi etykietami, jak dzieci autystyczne, nadpobudliwe psychoruchowo, z zaburzeniami dwubiegunowymi, depresją, dysleksją, dysortografią, aroganckie, agresywne.

Autor książki, dr Bernard Rimland, był znanym amerykańskim psychologiem dziecięcym, który swoją ponad pięćdziesięcioletnią odyseję badawczą rozpoczął od własnego autystycznego syna i stopniowo obejmował swoimi zainteresowaniami dzieci z innymi dysfunkcjami. Wnioski, do których doszedł, i które przedstawił w kilku książkach i kilkudziesięciu artykułach, okazały się dość zaskakujące: to nie układy społeczne, w których dziecko wzrasta, odpowiadają za jego zaburzenia, ale przyczyny czysto biologiczne, mianowicie uszkodzenia mózgu dziecka. Te zaś uszkodzenia spowodowane są albo brakiem niezbędnych składników, koniecznych do rozwoju mózgu (co wynika głównie z bezwartościowego, wysoko przetworzonego pożywienia), albo nadmiarem elementów szkodliwych, z którymi dziecko sobie nie radzi, a więc głównie metali ciężkich i/lub związków chemicznych, dodawanych do wody i artykułów spożywczych.

Dr Rimland podaje przykłady młodocianych psychopatów, sprawców masakr w swoich szkołach, w organizmach których w każdym przypadku stwierdzono nadmiar ołowiu, rtęci lub kadmu. Kolejny wniosek, który przedstawia autor, brzmi: jeżeli przyczyna zaburzeń jest biologiczna, to bezskuteczne jest leczenie ich za pomocą technik społecznych, a więc psychoterapii i innych technik odwołujących się do wiedzy psychologicznej. Podaje liczne przykłady, jak zmieniły się dzieci, uznawane za przypadki beznadziejne, po zmianie diety i oczyszczeniu organizmu z metali ciężkich i szkodliwych związków chemicznych.

Dr Rimland za równie szkodliwe uznaje bezrefleksyjne przepisywanie pacjentom pediatrycznym leków przeciwdepresyjnych i uspokajających: twierdzi, że maskują one jedynie objawy, których przyczyna leży zupełnie gdzie indziej. Warto więc, zanim zakwalifikuje się dziecko do leczenia psychoterapeutycznego czy farmakologicznego, lub uzna się je za przypadek nie rokujący nadziei, przyjrzeć się po prostu, jak się ono odżywia. Prosta zmiana w tym aspekcie, polegająca na zmianie diety, może zdziałać cuda.


Kliknij [tutaj]












Etykiety

statystyki

statystyka